راستش تو این مدت اتفاق های مختلف و زیادی برایم رخ داد
جابجایی
تغییر شغل
تولدها
فوتها
ازدواج ها
جدایی ها
خبرهای خوب
خبرهای نه چندان خوب
خبرهای بد
راستش وبلاگ کوچکم اینقدر کانالهای مختلف و شبکه های اجتماعی گوناگون اومده که کسی وبلاگ نمیخونه داری مثل کتاب میشی!!!
خاطره ندارم
فقط اومدم ببینمت
بگم هستم!!!!
زندگی سلام
شش روز از باز نشسته شدنم میگذرد سی و یک سال گذشت.......
و چه زود گذر کرد
تحولی همه جانبه مرا در بر گرفته است
همه چیز در شرف بهم ریختن است
حس میکنی تلاطمی بزرگ پیش رو داری
من مرد روزهای پر تلاطم هستم
تحول شگرف مرا به سر منزل مقصود می برد
زمان ان رسیده که در زندگی کاری انجام دهم
امید که بتوانم
"بیماران کما در بخش ICU خواب بوده و با چشمشان مارا نمی بینند بلکه با تمام وجودشان نظاره گر ما هستند!"
"مراقب باشیم !"
یادمان باشد در مواجه با بیمار قلبی تسکین درد یکی ازمهمترین اقدامات است.
توجه یا عدم توجه به این مسئله می تواند کل در مان را تحت تاثیر قرار دهد.
" و البته سر نوشت بیمار را"
اگر گرفتاری بزرگی برایتان پیش آمد و یا خواسته بزرگی از خداوند داشتید...
پیش قدیمی ترین و بد حال ترین بیمار بخش بروید ....
دستانش را در دست بگیرید ...
و بدانید این وجودی که ظاهرا در خواب است و انواع و اقسام لوله ها شیلنگها و...در بدنش فرو رفته و با هر دم دستگاه تنفس سینه اش بالا و پایین می رود کسی است که هر خواسته ای از خداوند داشته باشد اجابت خواهد شد!
"من عمیقا به این مطلب اعتقاد دارم!"
هیچ پرستاری از لبخند زدن مهربانانه به بیمار ضرر نکرده است!
با یک لبخند ساده می توانید در او تاثیری بسزا (بعضا شگرف!) بگذارید !
"شاید به زبان بیاورد شاید هم نه ولی مطمئنا با خودش خواهد گفت : چقدر مهربان و دوست داشتنی است!!"
"من به این امر عمیقا اعتقاد دارم!"
حین تزریق عضلانی از بیمار بخواهید دست همان سمت را از تخت آویزان کند و از دهان نفس عمیق بکشد. اینطوری عضله شل شده و درد کمتری خواهد داشت !
"امتحان کنید حتما نتیجه خواهید گرفت!"
" من گرفته ام!"
عزیزانم :
مهمترین دیدار از نظر بیمار اولین دیدار است!
نحوه اولین بر خورد شما با مدد جو ( بیمار) در تمامی طول بستری شدن او در بیمارستان تاثیری بسزا دارد و چهار چوب اطمینان احترام اعتماد را در او ایجاد یا از او سلب می کند.
"خیلی دقت کنیم!"
نمی دانم کجا این مطلب را خواندم:
" دوستانتان را وادار نکنید بگذارید آزادانه شما رادوست داشته باشند!"
فکر می کنم کم کم دارم به درستی این مطلب پی می برم!
برادرم مدت زیادی است که وبلاگش را رها کرده و رفته !
اولین نوشته وبلاگش را در وبم می آورم شاید که ادامه دهد!!
تقدیم به ناصر بزرگوار:
شاید به یاد رویت این تک ورق بماند
یک عاشق بلا جو این قصه را بخواند
وانگه چو ابر دی ماه بر روی شهر بارد
این خاک تیره گون را از ظلمتش رهاند
شبهای شکیبایی نظاره ای است ناخواسته بر مشکلات دیگران از نگاه یک پرستار